Gümüşhane Üniversitesi, Kelkit ilçesinde yürüttüğü araştırmada fil otunun bölge koşullarında yetiştirilebilirliğini ve hayvancılıkta kullanılma potansiyelini inceliyor. Özel bir işletmenin desteğiyle gerçekleştirilen deneme üretiminde, bitkilerin silajlık mısırın yanına ek bir yem kaynağı olarak değerlendirilmesi amaçlanıyor.

Deneme Üretim ve Hasat Geçen yıl başlatılan deneme üretiminde, yer yer 3 metreyi aşan fil otları hasat edildi. Bu aşama, bitkinin bölgenin soğuk iklim koşullarına dayanıklılığının kış aylarında yapılacak gözlemlerle netleşmesini sağlayacak. Gümüşhane Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Oktay Yıldız, hasadın yapıldığı alanı ziyaret ederek çalışmanın ilk sonuçlarının olumlu olduğunu belirtti. Bitkinin su, lif, nişasta, protein ve şeker içeriklerinin detaylı analizlerinin sürdüğünü ve elde edilen bitkilerin Doğan Besi’de süt sığırcılığında deneneceğini ifade etti.

Fil Otunun Besin Değeri Kelkit Organik Tarım Araştırma Merkezi Müdürü Prof. Dr. Halil Yolcu, fil otunun Afrika’nın tropikal ve subtropikal bölgelerinden geldiğini, Türkiye’de ise özellikle Ege ve Akdeniz’de yetiştirildiğini hatırlattı. Çok yıllık bir bitki olan fil otunun bir kez ekildikten sonra 10‑20 yıl canlı kalabildiği ve iklim koşullarına bağlı olarak yılda 1‑3 kez biçilebildiği vurgulandı. Yolcu, bitkinin protein oranının silajlık mısırdan daha yüksek, enerji değerinin ise biraz daha düşük olduğunu belirtti. Ancak, fil otunun yonca ve silajlık mısıra doğrudan ikame olmayıp mevcut yem kaynaklarına ek bir seçenek olarak değerlendirilmesinin önemine dikkat çekti.

Kış Şartlarına Dayanıklılık ve Gelecek Planları Deneme üretiminin bir diğer kritik aşaması, fil otunun soğuk hava koşullarına dayanıklılığının belirlenmesi. Kış boyunca yapılacak gözlemlerle bitkinin bölge iklimine uyumu değerlendirilecek. Hasat edilen bitkilerin süt sığırcılığında denenmesi ve besin içeriklerinin analiz edilmesiyle, fil otunun hayvan beslemede kullanılabilirliği hakkında daha kapsamlı veriler elde edilmesi hedefleniyor. Sonuçların olumlu olması halinde, fil otunun Kelkit ve çevresindeki hayvancılık işletmeleri için mevcut yem kaynaklarını çeşitlendiren bir alternatif olup olmayacağı değerlendirilecek.